زندگی

سالها گذشته ، سالهای پر از فراز و نشیب . دوست داشتم بگم سالهای پر از خوشی و ناخوشی ولی بیشتر ناخوشی بود و سختی . 7 سال از آخرین باری که اینجا اومدم میگذره ، 7 سالی که میشه گفت بسیار پر فراز و نشیب بود. عموی عزیزم فوت کرد، از همسرم جدا شدم و توی جاده زندگی همه مشکلات را به تنهایی به دوش گرفتم .طی کردن مسیر تنها خیلی سخته ، درد داره ، زمین خوردن داره ، رنج داره ولی چاره ای نیست باید قوی بود و ادامه داد . دلم خیلی گرفته خیلی از این دنیا و ادم هاش، از خدایی که تنها سهم من از زندگی و سختی و رنج و درد قرارداده ، از همه چیز و همه کس خسته ام ،خیلی خسته . حس میکنم توان ادامه دادن ندارم ، حس میکنم دلم یه خواب طولانی میخواد به اندازه بقیه عمر ، یه خواب ابدی و پر از آرامش .واقعا آرامش کجاست ؟ تا حالا کسی تونسته پیداش کنه یا حداقل به مدت چند روز حسش کنه و داشته باشتش؟ من که نتونستم ، خیلی برای رسیدن به ارامش تلاش کردم و جنگیدم ولی اعتراف میکنم شکست خوردم ، توی دهه سوم زندگی در بین این همه شلوغی حس میکنم تنها و شکسته ام و خسته به اندازه یه عمر خسته ام ..........